این تریلی‌ها برای بارگیری و تخلیه، مجموعه چرخ‌های خود (دولی) را از بدنه جدا می‌کنند. سپس با استفاده از یک جرثقیل یا لودر، ماشین‌آلات سنگین روی بدنه بدون چرخ آن بارگیری می‌شود. در نهایت، چرخ‌ها دوباره به بدنه متصل می‌شوند. این فرآیند جداسازی و اتصال،گذشته که امکانات هیدرولیک کم‌تر بود، نیازمند تلاش فیزیکی بسیار زیاد و خم کردن زیاد کمر بود، hence the name “کمرشکن” یا “Backbreaker”. اگرچه امروزه با سیستم‌های هیدرولیک modern این کار بسیار آسان‌تر شده، اما نام سنتی خود را حفظ کرده است.

مشخصات و طراحی:

1. ارتفاع کم (Lowboy): کف بار این تریلی‌ها بسیار نزدیک به زمین است. این طراحی دو مزیت اصلی دارد:
   • امکان حمل بارهای بسیار بلند تحت پل‌ها و خطوط برق را فراهم می‌کند.
   • مرکز ثقل پایین‌تری ایجاد می‌کند که برای حمل بارهای سنگین و با ارتفاع زیاد، امنیت و پایداری بیشتری دارد.
2. قابلیت جداشوندگی (Dolly): قسمت جلویی تریلی (که به کامیون کشنده متصل می‌شود) و مجموعه چرخ‌های آن، یک واحد مجزا به نام دولی (Dolly) است که می‌تواند از بدنه اصلی (Deck) جدا شود.
3. ramp یا رمپ: معمولاً دارای رمپ‌های سنگین و گسترده‌ای هستند که به صورت هیدرولیک یا دستی باز و بسته می‌شوند تا ماشین‌آلات بتوانند از روی زمین به روی کف تریلی حرکت کنند. برای بارهای بسیار سنگین مثل دامپ تراک‌های غول‌پیکر، معمولاً از جرثقیل برای بارگیری استفاده می‌شود.
4. ظرفیت بسیار بالا: این تریلی‌ها برای حمل بارهایی با وزن چندین ده تنی (حتی تا ۱۰۰ تن و بیشتر) طراحی شده‌اند.

کاربرد اصلی:
حمل و نقل ماشین‌آلات سنگین ساختمانی، معدنی و راهسازی مانند:

• دامپ تراک (کامیون معدنی)
• بولدوزر
• لودر
• بیل مکانیکی
• غلطک‌های راهسازی
• دستگاه‌های حفاری